Happy New Year မိတ္ေဆြမ်ားအားလံုး ႏွစ္သစ္မွာ လူသစ္၊စိတ္သစ္ျဖင့္ ေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းေျမ့ပါေစလို႔ ဆုမြန္ေကာင္းေတာင္းလိုက္ပါတယ္။

ျမန္မာ့ ျမန္မာ့ ရုပ္ရွင္ ...



မေန႔က ပ်င္းပ်င္းရွိေနတာန႔ဲပဲ မၾကည့္ျဖစ္တာ ၾကာတဲ့ ျမန္မာဗီဒီယိုဇာတ္ကားတစ္ကားကုိ... အင္တာနက္ကေန ေဒါင္းၿပီး ၾကည့္မိတယ္။ အဟဲ... က်ေနာ္ကပဲ ေသခ်ာၾကည့္တတ္သူမဟုတ္လို႔လားမသိ ေတာ္ေတာ္ျဖစ္ကတတ္ဆန္းႏုိင္တဲ့ ျမန္မာဗီဒီယိုဇာတ္လမ္းေတြရဲ႕ ေသာက္ေသာက္လြဲမွားေနတာကို ေတြ႕ရတယ္...။ အဲ့ေတာ့ ငယ္ငယ္က က်ေနာ္ အေဖေျပာတဲ့ စကားတစ္ခြန္းေတာင္ ၾကားေယာင္မိေသး။ မင္းဗီဒီယိုၾကည့္ရင္ ျမန္မာကားေတြ မၾကည့္နဲ႔တဲ့... ၾကည့္ရတာမတန္ဘူးတဲ့..။ အခ်ိန္ေပးရျခင္းအတူတူ အဂၤလိပ္ဇာတ္လမ္းပဲၾကည့္ အဂၤလိပ္စကားလည္း တိုးတက္တယ္တဲ့..။ က်ေနာ္လဲ အဲ့တုန္းက ဘာဆိုလိုမွန္းမသိ။ အဂၤလိပ္ဇာတ္ကားၾကည့္ခိုင္းေတာ့ ၾကည့္ပါတယ္.. အဟီး.. ပါဝါရိန္းဂ်ားကားေလ.. သိပ္ႀကိဳက္.. ခုထိအခ်ိန္ရရင္ ၾကည့္တုန္း... း) ဟဲဟဲ..။ ခုေတာ့ အဲ့ဒါဘာကိုဆိုလိုမွန္း သေဘာေပါက္ၿပီ။ တခါတေလေလး ၾကည့္မိပါတယ္.။ ေျပာစရာကို မကုန္ေတာ့.. ဇာတ္လမ္းစ အဖြင့္ကိုၾကည့္... ၁၉၉ဝခုႏွစ္၊ ပဲခူးၿမိဳ႕တဲ့..။ ယခု ၂ဝ၁ဝ ဆိုေတာ့ လြန္ခဲ့တဲ့ ၁၉ ႏွစ္ေက်ာ္ေက်ာ္ေလာက္ကေပါ့ေနာ္။ ကဲ စလာပါၿပီ.။ အဲမယ္.. အဖြင့္ေလးကိုက ျမန္မာဝီစကီ ဂရမ္းရႊိဳင္ရယ္ကို ဇာတ္ဝင္ခန္းထဲက ဗီလိန္က ကစ္ေနတာဗ်..။တစ္ခု မသိလို႔ပါေနာ္.. ၁၉၉ဝခုနစ္က ဂရမ္းရြဳိင္ရယ္ ဝီစကီ ေပၚေနဘီလား။။ အဲ့ဒီအခ်ိန္မွာပဲ မင္းသမီးက ကားနဲ႔ ၿခံထဲကို ဝင္ခ်လာပါေရာ...။ ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ကားက ပါရာဒို ျဖစ္ေနေရာ... မသိလို႔ပါ။ ၁၉၉ဝ ခုႏွစ္ေနာ္... အဲ့တုန္းကေကာ ပါရာဒိုကားေတြ တို႔ေရႊျမန္မာျပည္ကို ေရာက္ေနပီလား... မင္းသမီးကလည္း ဆံပင္ေတာင္ ဖမ္းေကာက္ထားေသးတယ္.. အဟိ..။ ဒီလိုဆိုေတာ့ မင္းသားကို ၾကည့္လိုက္ပါဦး.. ဆံပင္ေတာင္ဆိုးထားေသး။ သူက လမ္းပတ္ေလွ်ာက္တဲ့ ဇာတ္ဝင္ခန္းမွာ အဟီး... ျမန္မာဘီယာဆိုင္းဘုတ္ေတြနဲ႔ ေအဘီစီ ဘီယာေၾကာ္ျငာဆိုင္းဘုတ္ေတြ... အဲ့တုန္း ျမန္မာ၊ ေအဘီစီ ဘီယာေတြ ေပၚေနဘီလား။ ၁၉၉ဝ ေနာ္..။ ေနာက္ဆံုး ဆက္တင္ဖြဲ႕တဲ့ အခန္းတခန္းမွာ ရဲစခန္းပံုလုပ္ထားတာေနာ္။။ အရမ္းလြဲေနတယ္။ အိမ္အခန္းထဲမွာ လုပ္တာ အရမ္းသိသာတယ္။ ကင္မရာကို တမ်ဳိးထဲခ်ိန္ၿပီး ဘယ္ ရ.ယ.က ရုံးက ေက်ာင္သင္ပုန္းႀကီး ငွားၿပီး ေထာင္ထားလဲမသိ။ ၿပီးေတာ့ ပလပ္စတစ္ ရယ္ဒီမိတ္ခံုေတြ သိတယ္မဟုတ္လား။ ေနာက္ဆံုးအခန္း မင္သားက ေထာင္က်သြားတယ္.. အခ်ဳပ္အခန္းထဲမွာေပါ့.. အမယ္.. မင္းသားကုိ ဆက္သလိုက္မီးေရာင္စံုနဲ႔ ထြန္းျပေသး..။ ကလပ္ေတြမွာ ထြန္းတဲ့ အေရာင္မ်ဳိးေတြေပါ့ဗ်ာ။ ဒီေတာ့ အဲ့ဒီခုနစ္ကေထာင္ေတြမွာ စတပ္လိုက္္မီးေတြ ထြန္းေနၾကပီလား။ အဟီး။ ေထာင္သားေတြ ကလို႔ရေအာင္ေလ။ ၁၉၉ဝ ခုႏွစ္ကတဲ့ေနာ္။ မိတ္ေဆြတို႔က အနည္းအက်ဥ္းေလာက္ပဲ ေထာက္ျပေသးတာ။ ကမၻာေပၚမွာ (Movies Mistakes Awards) အမွားအမ်ားဆံုး ဇာတ္ဝင္ခန္း ၿပိဳင္ရင္ေတာ့.. အဟိ.. တို႔ျမန္မာ ဇာတ္ကားေတြ ပထမဆုရမလားမသိဘူး။ တခါတခါ လာေသးသဗ်.. လူေလး ေလးငါးေျခာက္ေယာက္ေလာက္ကို ၿခံဝန္းတစ္ခုထဲ လွည့္ပတ္ရိုက္ၿပီး ပီးသြားေကာ။ ေဆးရုံထဲက အခန္းလဲ။ ဒီေနရာပဲ..။ ဘာေတြတိုးတက္ေနလဲေတာ့မသိ။ ၾကည့္ရတာ တစက္မွာယုတ္တိမရွိ။ ျမန္မာျပည္ရွိ မိန္းကေလးေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကေတာ့ ျမန္မာကားဆို  ေတာ္ေတာ္ ႀကိဳက္ၾကတယ္ဗ်။ အေခြဆိုင္ကို သြားႀကီး ဟိုမင္းသားရဲ႕ ဟိုအေခြေလးထြက္ရင္ ခ်န္ထားေပးပါဦး။ ဘာဦး ညာဦးေပါ့ဗ်ာ။ သူတို႔ေတာ့ ဘာမ်ားၾကည့္ၾကလည္း မသိဘူး။ မင္းသား၊ မင္သမီးၾကိဳက္လို႔ ဒီေလာက္ ယုတ္တိ မရွိတဲ့ကားေတြကို ပိုက္ဆံကုန္၊ အခ်ိန္ကုန္ခံၿပီး ၾကည့္တယ္။ ဘာလို႔ျမန္မာဗီဒီယိုဇာတ္လမ္းေတြ ဒီလိုျဖစ္ေနတာလဲ နားလည္ပါတယ္။


ေမွာင္မိုက္ျခင္းသို႔အလည္တစ္ေခါက္...




အား. .. . အား...... က်ယ္ေလာင္စြာ ေအာ္မိသည္။ အသံသည္ထြက္မလာ။  ဒီေလာကႀကီး ေမွာင္အတိ... ငါ့လက္မွာ ပိုက္ေတြ တြယ္တန္းထားတယ္။ ဆရာဝန္တစ္ေယာက္ရဲ႕ ခ်ဳိသာေသာ စကား.. မ်က္လံုးေပၚမွာ ထြန္းထားေသာ ခြဲစိတ္ခန္းသံုး မီးလံုးမ်ား..။ အလင္း..အလင္း.. ငါေမွ်ာ္ေနတာ.. နာက်င္မႈ... ရုတ္တရက္ ေမွာင္အတိက်သြားတယ္။ ေသဆံုးခ်င္လား။ ငါဟာ အရာရာ နတၴိ.. ဗလာက်င္းကုိယ္နဲ႔.. ဘယ္ဆီေရာက္ေနလဲ.. အေမွာင္ေတြထဲမွာ.. အခ်ိန္ေတြေရြ႕မွန္းမသိ။... ငါ အိပ္စက္သြားတာလား.. ေသဆံုးျခင္း ညင္သာ၏ .. ေမွာင္မိုက္သည္။ လွပသည္။ အခ်ိန္ကာလ ကန္႔သတ္ခ်က္မရွိ.. ငါဆိုတဲ့ငါလည္း ေပ်ာက္သြားၿပီ။ ရသ.. တဏွာ.. ခံစားမႈ အရာရာ ဘာမွမရွိ.. အလုိခ်င္ဆံုး အလင္းေရာင္ေလးတစ္စ၊ ငါ.. ဘယ္ေလာက္ထိ ေမွာင္မိုက္ျခင္းထဲ တိတ္ဆိတ္ေနရဦးမလဲ.. လူေတြေျပာတဲ့ ငရဲေတြ၊ နတ္ျပည္ေတြ၊ ၃၁ ဘံုေတြဘယ္မွာလဲ.. ငါ ဘယ္ေရာက္ေနၿပီလဲ။ ျပန္ႏိုးထလာပါ။ ငါႏိုးထမွ ျဖစ္မယ္။ ဘယ္နည္းနဲ႔ျဖစ္ျဖစ္ ငါႏိုးထခ်င္ၿပီ။ငါ ဒီေလာက္အေမွာင္ႀကီးထဲ ၾကာၾကာမေနႏုိင္ဘူး...။ ကယ္တင္ပါ။ ေလာကႀကီးတစ္ခုသို႔သာ ေရာက္ေအာင္ပို႔ေဆာင္ေပးပါ။ ငါငိုခ်င္တာေတာင္ မ်က္ရည္ဝဲစရာ မရွိဘူး.. ဘယ္မွာလဲ ငါရဲ႕ ခႏၶာႀကီး၊ ေသဆံုးျခင္းက ဒီလိုလား၊ ဒါမွမဟုတ္ ေမြးဖြားျခင္းရဲ႕ အစက ဒီလုိလား။ လူ႕ဘဝရဲ႕ အစနဲ႔ အဆံုး ငါ... ငါ.. ဆိုတဲ့ ငါ ဘယ္ေရာက္ေနၿပီလဲ...။ ျမတ္စြာဘုရား.. ကယ္တင္ေတာ္မူပါ။ အေမ.....အေမ.. သားကို ကယ္ပါဦး..။ သား ... ဒီအေမွာင္ႀကီးထဲ... ၾကာၾကာမေနႏိုင္ဘူး။ ငါ.. ငါ.. ျပန္ႏိုးထပါေတာ့... ဘာမွမသိရပဲ ေသဆံုးျခင္းဆိုတာ ဒီလိုလား... ေမွာင္အတိထဲမွာလား... လႈပ္ရွားႏိုင္တဲ့ ရုပ္မရွိေတာ့ဘူး။ အလင္းေရာင္လဲမရွိဘူး.။ ငါပိုင္တာဆိုလို႔.... ငါဆိုတာ ငါမွန္းသိတဲ့ ငါစိတ္ေလးတစ္ခု..

ကြၽန္ေတာ္ရဲ႕ ဂ်ီးေဒၚ..




Ø       ခံစားခ်က္ေတြၾကား
Ø       ငါ့လက္ေတြေျပးလႊား
Ø       ဂ်ီးေဒၚရဲ႕ ေရွ႕ေမွာက္
Ø       ငါအေျပးေရာက္..

Ø       ခံစားခ်က္ေတြၾကား
Ø       အမူအရာမ်ားစြာ
Ø       ဂ်ီးေဒၚေရွ႕ေမွာက္
Ø       ငါလုပ္ရ...

Ø       ခံစားခ်က္ေတြၾကား
Ø       ထမင္းေမ့၊ ဟင္းေမ့
Ø       သို႔ေသာ္
Ø       ဂ်ီးေဒၚကို ငါမေမ့....

Ø       ခံစားခ်က္ေတြၾကား
Ø       ငါ့စိတ္လႈပ္ရွား
Ø       အခ်ိန္ေတြ ဘယ္ေလာက္ေရြ႕ေရြ႕
Ø       ဂ်ီးေဒၚကို ငါမေမ့...

ေတာက္... ဒီ ဂ်ီးေဒၚကြာ... ငါ..တယ္.. ေလ..
ဒီဂ်ီးေဒၚေၾကာင့္ ငါ့မွာ ငိုခဲ့ရတယ္၊ ဒီဂ်ီးေဒၚေၾကာင့္ ငါ့မွာ ေပ်ာ္ခဲ့ရတယ္..။ ငါ့ဘဝရဲ႕ အခ်ိန္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကို ဒီ ဂ်ီးေဒၚက တုိက္စားသြားတယ္။ ေနာက္ဆံုး ဂ်ီးေဒၚေပးလိုက္တဲ့ လက္ေဆာင္က နင္လိမ္မာေတာ့တဲ့။




ေလထဲတြင္ ေဘာလံုးကစားျခင္း...




ေယာက်ာ္းေလးေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားဟာ အထူးသျဖင့္ ေဘာလံုးအားကစားကို ဝါသနာပါႀကိဳက္ႏွစ္သက္ၾကပါတယ္။ ငယ္စဥ္ကတည္းကပင္ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားဟာ ေဘာလံုးကန္ၾကတာကို မကစားဘူးခဲ့တဲ့သူေတာ့ ရွားလိမ့္မယ္ ထင္ပါတယ္။ ဒီေတာ့ ေဘာလံုးကစားျခင္းဟာ ေယာက်ာ္ေလးမ်ားအတြက္ေတာ့ နံပါတ္ ၁ ေျပးေနတဲ့ အားကစားနည္းတစ္မ်ဳိးေပါ့..။ အထက္တန္းေက်ာင္းသားဘဝတုန္းကေတာ့ ေဘာလံုးကန္တာကို က်ေနာ္ ေတာ္ေတာ္ စြဲလမ္းခဲ့ဖူးတယ္။ ညေနဘက္ဆို လမ္းေဘးမွာ ေဘာလံုးထြက္ကန္ျဖစ္တယ္.. (မွတ္ခ်က္..။ ေနာက္ပိုင္းမကန္ျဖစ္ေတာ့ပါ။ လမ္းမ်ားတြင္ ေဘာလံုးကန္လွ်င္ ဒဏ္ေငြ ... ေဆာင္ရမည္။ ပံု.. ဘာညာ.. ) ဆိုသည့္ ဆုိင္းဘုတ္မ်ား ေထာင္လာေသာေၾကာင့္ ကြင္းထဲတြင္လည္း တကူးတကသြားမကန္ျဖစ္ေတာ့ပါ။ ဒီေတာ့ တကၠသိုလ္ေက်ာင္းသားဘဝေရာက္ေတာ့ ေဘာလံုးကန္ျခင္းထက္ ေဘာလံုးပြဲၾကည့္ျခင္းကို ပိုမုိ ႏွစ္ၿခိဳက္အားေပးလာခဲပါတယ္။။ ဟဲဟဲ.. ပင္လည္းမပင္ပန္းဘူး.. ၾကည့္ေနရင္းနဲ႔လဲ ဘီယာေလးေသာက္ရင္း ေတာ္ကီေတာင္ ဖုတ္လို႔ရေသး..မၿငိမ့္ဘူးလား.. အဲ့ဒီမွာတင္ ဇာတ္လမ္းစေတာ့တာပဲ...။ ျမန္မာျပည္မွာက ႏွစ္လံုး၊သံုးလုံး တို႔ၿပီးေတာ့ တစ္လံုးေခတ္စားလာတယ္ေလ..။ ဟဲဟဲ.. ေဘာလံုးေလာင္းတာေပါ့ဗ်ာ။ ေဘာလံုးေလာင္းကစားနည္းက အမ်ဳိးမ်ဳိးရွိပါတယ္။ ၄င္းတို႔မွာ -
(၁) ေဘာ္ဒီရိုက္ျခင္း
(၂) ေမာင္းထိုးျခင္း
(၃) ဖိုးကတ္ထုိးျခင္း
(၄) ဂိုးေပါင္းခ်ျခင္း
ဟူ၍ ေလမ်ဳိးရွိပါသည္။ ထိုထက္ပိုၿပီး နည္းအသစ္မ်ားထြက္လာပါကလည္း က်ေနာ္ မသိေတာ့ပါ။ ဒီမွာ က်ေနာ္တုိ႔အတြက္ သည္းေျခႀကိဳက္ေပါ့..။ ေက်ာင္းလည္းတက္ေနေတာ့ ရတဲ့မုန္းဖိုးေလးအျပင္ ေငြပိုေငြလွ်ံေလး သံုးျခင္းတယ္ေလ..။ ဒီေတာ့ က်ေနာ္တို႔လည္း ေဘာလံုးေလာင္းတာကုိ စေလာင္းျဖစ္တယ္။ အဓိကကေတာ့ ေဘာဒီရိုက္တာေပါ့ဗ်ာ။ ေၾကးၾကည့္ပီးခ်ရတယ္.. (ဥပမာ - မန္ယူက တစ္သြင္းရင္ ျပား ၅ဝ ႏိုင္ဆိုပါေတာ့။ မန္ယူက ၁-ဝ နဲ႔ႏိုင္ရင္ က်ေနာ္တို႔ တစ္ေသာင္းထိုးရင္ ငါးေထာင္ႏိုင္မယ္။ ၂ ဂိုးသြင္းမယ္ဆိုရင္ အျပည့္ႏိုင္မယ္ေပါ့ဗ်ာ) အစဆိုေတာ့ လက္ေသးတာေပါ့ နည္းနည္းပဲထုိးရဲတယ္။ မဆိုးဘူးဗ်.. အစမို႔လို႔လားမသိ.. ေလာင္းတိုင္းႏိုင္ဆိုေတာ့ မာန္တက္တာေပါ့ဗ်ာ... (တကယ္ေတာ့ ေလာင္းကစားတို႔မည္သည္ အစပိုင္းတြင္ လူမ်ားကို ေလာင္းခ်င္လာေအာင္ ျမဴဆြယ္ေသာ ေလာင္းကစားနည္းသာျဖစ္သည္) စေန၊ တနဂၤေႏြေန႔ဆိုတာ က်ေနာ္တို႔ရဲ႕ ရင္ခုန္စရာညေတြေပါ့ဗ်ာ။။ ညေန ၇ နာရီေလာက္ဆိုရင္ ေဘာလံုးပြဲေတြေလာင္းဖို႔ ဒိုင္ေတြက ေၾကးထြက္ၿပီဆိုရင္ အလုအယက္သြားယူၿပီးရင္ ဖုန္းနဲ႔လွမ္းတင္တယ္။ ေနာက္တစ္ေန႔ရွင္းေပါ့။ အႏိုင္အရႈံးကုိ...။ ဒီေတာ့ ေလာေလာလတ္လတ္ႀကီး ပိုက္ဆံလဲမေပးရေတာ့ ေလထိုးေလးနဲ႔ လွမ္းလွမ္းကိုင္တာေပါ့။ တစ္ခ်ဳိ႕အသင္းေတြဆို ဘယ္ႏိုင္ငံက ကလပ္အသင္းေတြမွန္းေတာင္ ေသခ်ာမသိဘူး။ နာမည္ေလးလွတယ္ဆိုတာနဲ႔ ရမ္းကိုင္တာႏိုင္တယ္ဗ်..။ (ဥပမာ - နာပိုလီ၊ ဂ်ီႏိုအာ၊ ႏုရင္ဘတ္) တျဖည္းျဖည္းနဲ႔လက္ႀကီးလာတယ္။ အရပ္စကားနဲ႔ေျပာရရင္ေတာ့။ စာတတ္လာတယ္ေပါ့ဗ်ာ။ အရင္ကဆို မစဥ္းစားဘူး ရမ္းေလာင္းတာ။ ေနာက္က်ေတာ့ သဘာေလးကရလာေတာ့ ဝါဒီေတြမ်ားလာေကာ ဟိုအသင္းေလာင္းရင္ ျပားဘယ္ေလာက္ရႈံးမယ္ ဒီေတာ့ ေအာက္သင္းက ရိုက္မယ္ ဘာမယ္ေပါ့ဗ်ာ။ အဲ့မွာ စေတြ႕ေတာ့တာပဲ။


အရင္လိုပါပဲ... ရန္ကုန္ရယ္...




ခုတစ္ေလာ ဘေလာ့ခ္နဲ႔က်ေနာ္အဆက္အသြယ္ေတာ္ေတာ္ျပတ္သြားခဲ့ပါတယ္။ ဘယ္မွလည္း သိပ္သြားမလည္ျဖစ္တာၾကာပီ။ ဒီေန႔ေတာ့ ခရီးကလည္းျပန္ေရာက္ နည္းနည္းလည္းအားေနတာနဲ႔ ပို႔စ္တစ္ခုေရးပါမယ္ခင္ဗ်ာ.. က်ေနာ္ လြန္ခဲ့တဲ့ ရက္တစ္ပတ္ေလာက္ကပဲ က်ေနာ္ေမြးရပ္ေျမျဖစ္တဲ့ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ႀကီးကို အလုပ္ကိစၥတစ္ခုနဲ႔ျပန္သြားလို႕ပါခင္ဗ်ာ... ရန္ကုန္က စေရာက္တာနဲ႔ အမိေျမရဲ႕ ေလးေအးႀကီးကို ရႈရိႈက္လိုက္ရတာ အတိုင္းမသိကို ေအးခ်မ္းသြားခဲ့ပါတယ္။ က်ေနာ္က ရန္ကုန္မွာ ေမြး.. ရန္ကုန္မွာ ႀကီးလာတဲ့ ေကာင္ဆိုေတာ့ အမွန္အတုိင္းေျပာရရင္ ဘယ္ၿမိဳ႕၊ ဘယ္ရြာမွာမွ မေနတတ္ပါဘူး။ ေနလည္း ခဏပါပဲ ျပန္လာခ်င္စိတ္က ထိန္းထားမရႏိုင္ပါဘူး။ ခုေတာင္ အလုပ္ကိစၥကနည္းနည္း၊ ျပန္ခ်င္ေနတာက မ်ားမ်ားနဲ႔ ျဖစ္ခ်င္တာျဖစ္ဆိုၿပီး ထြက္ခ်လာတာေပါ့ဗ်ာ။ အိမ္ျပန္ေရာက္တာနဲ႔ ေရမိုးခ်ဳိး၊ မစားျဖစ္တာၾကာၿပီျဖစ္တဲ့ အိမ္ထမင္း၊ အိမ္ဟင္းကို အျပတ္တြယ္ပစ္လုိက္တယ္။ း)


ယဥ္ေက်းစြာ ဆဲေရး တိုင္းထြာနည္း



 
×××လူေလး×× ေရႊေသြး ×× မေအေဘး ××× ကာလနာ ××× ေျမြေပြးကိုက္ ×××ေခ်းကားတိုက္ ×××
ေခြးရူး ဆယ္ေကာင္ကိုက္ ×××
×××လူမေလး ××× ေခြးမခန္႔ ××× ေၾကာင္ မေရာ ××× ၾကက္ မတြန္ ××× ပုတ္သင္ညို ေခါင္းမညိတ္ ×××ဓာတ္တိုင္ေသးပန္း၊
×××ေကာက္ရိုးေခ်းသုတ္ ××× ေရငံေသာက္ ××ျမက္ေျခာက္စား ×× အီအီး မတ္တပ္ယို ××× ေသး ေလးဖက္ေထာက္ေပါက္တဲ့
××× ဒေဒါင္းဇား၊ ခြက္ခုပ္၊ အႏုပ္စုတ္၊ ဂုတ္စုတ္ ××× ၀ရမ္းေျပးနဲ႔ အရူးမနဲ႔ အေၾကာင္းပါလို႔ ဂံုးေက်ာ္တံတားနား မထင္မရွား ×××
ျဖစ္သလို ေမြးခဲ့ရတဲ့ သားလား×××ကြ။

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

သူငယ္ခ်င္းတို႔ေရ...ဒီလိုေရးလို႔ ရိုင္းတယ္လို႔ေတာ့ မထင္လိုက္ပါနဲ႔၊ အယုတ္အလတ္အျမတ္မေရြး သိထားရင္ေကာင္းတယ္ဆိုတဲ့ ေစတနာနဲ႔ ဆင္ေျခဖံုးရပ္ကြက္တစ္ခုမွာ တကယ္ၾကားခဲ့ဖူးတဲ့ ေဘာလယ္ရတုပိုဒ္စံုေလးကို ျပန္လည္ ေကာက္ႏႈတ္တင္ျပလိုက္ရတာပါ။

တကယ္ေတာ့ ဆဲေရးတိုင္းထြာနည္းမ်ိဳးစံုကို ျမန္မာစာနဲ႔ ျမန္မာစကား၊ ျမန္မာ့ ယဥ္ေက်းမႈမွာ စံုစံုလင္လင္ ေတြ႕ရွိႏိုင္ပါတယ္။
ဆဲေရးတယ္ ဆိုကတည္းက မေကာင္းပါဘူး၊ ေဒါသလကၤာ သင့္သြားပါတယ္၊ ဖရုသ၀ါစာလို႔ဆိုတဲ့ ရုန္႔ရင္းၾကမ္းတမ္းတဲ့ စကားစု အျဖစ္ လူယဥ္ေက်းတို႔က သတ္မွတ္ပါတယ္၊ လက္မခံၾကပါဘူး။


သားထံသို႔ေပးစာ




သားေရ.....
သားဆီကို ေမေမစာေရးပို႔ေနတာ...ဒါပါနဲ႔ဆို ၃၄ ေစာင္ေက်ာ္လို႔ ၃၅ ေစာင္ေတာင္ ရွိသြားပါၿပီကြယ္။ သားေလး ေနေကာင္းပါ တယ္ေနာ္။ ေမေမျဖင့္ သားေလးကို အရမ္းသတိရတာပဲကြယ္။ သားကိုလြမ္းလြန္းတိုင္း သားကလည္း ကိုယ့္အေမဆီကို စာေတာင္မွန္မွန္ မေရးဘူး၊ ေငြျပတ္တဲ့အခါက်မွ ေမေမ့ကို သတိရတာပါလားလို႔ စဥ္းစားမိတယ္ကြယ္။ သားေလးေငြျပတ္ပါေစလို႔လည္း ေမေမဆုေတာင္းမိ ေသးတယ္။ ဒါမွ ေမေမ့ကို သတိတရနဲ႔ စာေရးမွာမဟုတ္လား။


သားေရ....... အလုပ္ေတြမ်ားၿပီး စာမေရးႏိုင္ျဖစ္ေနရွာမွာပဲလို႔လည္း ေမေမေတြးမိပါေသးတယ္ကြယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေမေမ သားဆီက စာမလာေပမယ့္လည္း ေျဖသိမ့္ႏိုင္ေအာင္ ႀကိဳးစားပါတယ္။ သားမေမးလည္း ေျပာရဦးမယ္ သားရဲ႕။ မင္းေဖေဖေရာ ေမေမပါ ေနေကာင္းၾက ပါတယ္ကြယ္။ လူႀကီးေတြျဖစ္လာၿပီဆိုေတာ့ ဖင္နာ ေခါင္းနာ ဇက္ေၾကာတက္တာေလာက္ေတာ့ ျဖစ္တာေပါ့။ ဒါေပမယ့္ သားေလးမစိုးရိမ္ ပါနဲ႔ေနာ္။ ဒီလိုပဲ ေဆးေလးဘာေလးေသာက္ ေပ်ာက္သြားတာပါပဲ။


သားေရ......စာေတြ ေရးခဲ့ေပမယ့္ သားကို ေျပာစရာေတြက မကုန္ႏိုင္ဘူးကြယ္၊ သားေလး သည္းခံၿပီးဖတ္ေနာ္။ ေအာ္...ႀကံဳတုန္း သားကို တိုင္ရဦးမယ္သိလား။ မင္းအေဖေပါ့....
မင္းအေဖေလ မႀကီးမငယ္နဲ႔ ေဂ်ာက္ဂ်က္သီခ်င္းေတြ အက်ယ္ႀကီးဖြင့္လို႔ အိမ္နီးနားခ်င္းေတြနဲ႔ စကားမ်ားရေသးတယ္၊ ရွင္းေတာ့ အေမက ထြက္ရွင္းရတယ္။ မင္းအေဖက မသိခ်င္ေယာင္ ေဆာင္ေနေလရဲ႕။ အိမ္ထဲျပန္၀င္လာတာေတာင္ ေမေမ့ကိုဘူေလးလဲ တဲ့... ကဲ။


ေမေမ့အထင္ေတာ့ မင္းအေဖ သူငယ္ျပန္ခ်င္ၿပီထင္တာပဲ။ အခုလည္း သရီးကြာတားဆိုလားဘာဆိုလား၊ ေဘာင္းဘီလက္ရွည္ တိုန႔ံန႔ံေတြပဲ ၀တ္ေနတယ္ေလ၊ ေျပာလို႔ကို မရဘူး။ သားလည္း အခြင့္ႀကံဳလို႔ စာေရးရင္ မင္းအေဖကို ဆံုးမလိုက္ပါဦးေနာ္။


မင္းအေဖ ပင္စင္ယူၿပီးကတည္းက အိမ္ကိုမကပ္ပါဘူး ငါ့သားရယ္.... အျပင္ခ်ည္းထြက္ေနတာ သိရဲ႕လား။ ေမးေတာ့လည္း ေရေရရာရာ မေျပာဘူး၊ ဘိုလိုက မႈတ္ေသးတယ္။ ခ်တ္တင္ဆိုလား၊ က်ဴမလို႔ဆိုလား...အဲဒါ ဘာလဲဟင္..ငါ့သားေလးသိရင္ ေမေမ့ကို ေျပာျပစမ္းပါ။


သားေရ...... က်န္းမာေရးကိုေတာ့ အထူးဂရုစိုက္ေနာ္။ သားက လိမ္မာၿပီးသားဆိုတာ ေမေမသိေပမယ့္ စိတ္မခ်ဘူးကြယ္။ ရည္းစားေတြ ဘာေတြေရာ ရေနၿပီလား။ ရၿပီဆိုရင္လည္း ေမေမ့နဲ႔ မိတ္ဆက္ေပးဦးေနာ္။ အနည္းဆံုးေတာ့ ဓာတ္ပံုေလးပို႔လိုက္ဦး။ ေမေမ အကဲခတ္ၾကည့္ခ်င္လို႔။ ေအာင္မယ္.... ေျပာမယ့္သာ ေျပာရတာ သားစိတ္ႀကိဳက္ျဖစ္ရင္ ေမေမလည္း ႀကိဳက္မွာပါကြယ္။ ကိုယ့္သားနဲ႔ ပတ္သက္လာမွေတာ့ ကိုယ့္သမီးေလးပဲေပါ့။ ေမေမလည္း ငယ္ရာက ႀကီးလာတာပါသားရယ္။


သားေရ..... မင္းေဖေဖကလည္း သားကို အေတာ္ေလးခ်စ္ရွာပါတယ္ကြယ္။ စကားစပ္မိတိုင္း သားအေၾကာင္း တစ္ဖြဖြေျပာပါတယ္။ ဟိုတစ္ေန႔က ေစ်းထဲသြားတုန္းကေတာင္ အထည္ဆိုင္ေတြဘက္ေလွ်ာက္ၾကည့္ေတာ့ ဒါ ငါ့သားအရြယ္၀တ္ေလး.... ဒါကေတာ့ ငါ့ အရြယ္၀တ္ေလးနဲ႔ ေရရြတ္ေနရွာတယ္။ ေမေမေတာင္ သားအေဖကို ႏွစ္သိမ့္လိုက္ရေသးတယ္။ ဒါေပမယ့္ ေမေမနားမလည္တာက သူၾကည့္ေနတာ မိန္းကေလး၀တ္ ဖက္ရွင္ဆိုင္ႀကီး သားရဲ႕။ အင္း အသက္ကေလးရလာေတာ့ မင္းအေဖ မ်က္စိမႈန္ၿပီနဲ႔တူပါတယ္ကြယ္။
ေမေမကေတာ့ မ်က္လံုးေကာင္းေသးတယ္သားေရ.. ကိုရီးယားဇာတ္လမ္းတဲြေတြနဲ႔ မ်က္လံုးေကာင္းမေကာင္း စမ္းသပ္ၾကည့္တာ ယူႏိုက္တက္ဗီးရွင္းဖို႔ မလိုေသးဘူးကြယ့္။ အင္း.......ေရွ႕တစ္ပတ္ေလာက္ေတာ့ မင့္အေဖဖို႔ အေ၀းၾကည့္ တစ္လက္ေလာက္ လုပ္ေပးရ ဦးမယ္။ .....ေျပာေသးတယ္ သူက.............
အေမနဲ႔ သမီး လမ္းေလွ်ာက္လာရင္၊ အေမကိုပဲ ျမင္တယ္....သမီးကိုေတာ့ ၀ါးခ်င္တယ္တဲ့ ေလ။
သားတို႔ေယာက်ာ္းေလးေတြ ေျပာတတ္တယ္မဟုတ္လား။ ျမင္ခ်င္းျမင္ သမီးကိုပဲ ျမင္ရမွာေလ။ သူ႔ဟာက ေျပာင္းျပန္။


သားေရ.........
ဟိုးတစ္ေခါက္တုန္းက သားလွမ္းေတာင္းလိုက္တဲ့ ေဒၚလာ ၅၀၀ ေလ၊ ေမေမတို႔ ေမ့ေနလို႔ မပို႔ေပးျဖစ္တာ၊ သားေလး ဘယ္လိုမွ မေအာက္ေမ့နဲ႔ သိလား။ သားက စာအိတ္ထဲမွာ ထည့္ေပးလိုက္ဖို႔မွာတိုင္း ေမ့ေမ့သြားလို႔၊ ေမေမကလည္း အသက္ႀကီးၿပီး ေမ့တတ္ေနၿပီ မဟုတ္လားကြယ္။ အခုေတာင္မွ ဒီစာနဲ႔အတူထည့္ေပးမလို႔ဆုိၿပီး ေဒၚလာ ၅၀၀ ထုတ္ထားတာ၊ မမီလိုက္ဘူးသားရဲ႕။ စာအိတ္က ပိတ္ၿပီးေနၿပီ။ ဒီေတာ့ ေနာက္တစ္ေခါက္မွသာ ယူပါေတာ့ကြယ္။ ေဖေဖတို႔ ေမေမတို႔ဆီကို စာျပန္ေရးဦးေနာ္။


သားကိုခ်စ္တဲ့-
ေမေမ
မွတ္ခ်က္။ ။(ေၾသာ္..ေမ့ေနလို႔ သားေရ။ သားေလးရွိတဲ့ ရံုးကို ေမေမဖုန္းဆက္တိုင္း သားရံုးက လူေတြက အြန္လိုင္းတက္ေနပါတယ္လို႔ ေျပာေျပာေနၾကတယ္။ ငါ့သားေလး ဂရုစိုက္ပါေနာ္၊ အလုပ္ဆိုေတာ့လည္း ေမေမ မေျပာသာဘူးေပါ့။ မေတာ္တဆ ျပဳတ္က်ေနမွျဖင့္၊ ေမေမ စိတ္ပူလို႔ပါကြယ္၊ ေဘးကင္းလို႔ က်န္းမာ၊ ခ်မ္းသာသုခ ျပည့္စံုပါေစ။)